Nog maar 9 dagen voordat we vliegen. Het gaat een drukke week worden van dubbel checken of alles wat ik afgezegd heb ook echt verwerkt is in alle Nederlandsche administratie systemen. Ook veel afscheid nemen ook al geloof ik niet zo in afscheid nemen. Het is maar 4,5 uur vliegen en we hebben internet en dit prachtige blog om nog contact te houden. Daarbij weet je nooit wat de toekomst gaat brengen.
Het kleine mannetje Ilai had ons vanochtend weer netjes om 7 uur wakker gemaakt en Mya zit nu aan mijn hoofd te zeuren over een barbie paard dat haar koets moet trekken maar dat ik beneden al diep ergens in een doos heb ingepakt.
Ilai komt sinds deze week kirrend en met zeer complexe tijgerbewegingen vooruit. Met de grootst mogelijke intensiteit focust hij zich op een object een meter van hem vandaan en krijgt het in zijn graaihandjes gepaarrd met veel gepruttel en andere buitenaardse geluiden.
Benieuwd hoe ze gaan reageren op de grote verhuizing. Vooral Mya zal wel even moeten wennen. Verwacht wel dat het een erg fijn moment wordt als onze zee container daar aankomt en ze weer met haar eigen speelgoed aan de gang kan. Dat is nu toch een beetje haar wereld. Al die poppetjes en verhalen die ze eromheen verzint.
Niet vergeten deze week de Sligro even te bezoeken. Paar dozen van onze favoriete koffie, hagelslag en andere Nederlansche goodies inslaan. Toch ruimte genoeg in onze zee container